Page 5 - AROUND issue 80 : Sep-2016
P. 5

น�้ำตำนองหน้ำคนไทยทั้งแผ่นดิน เมื่อถึงครำสิ้นดวงแก้ว รถพระที่นั่งเสด็จผ่ำนพสกนิกรที่มำส่งเสด็จกันอย่ำง  โดยธรรม เพื่อประโยชน์สุขแห่งมหำชนชำวสยำม” ประดุจดัง
            แห่งปวงชนชำวสยำม  พระบำทสมเด็จพระปรมินทร  เนืองแน่น  มีเสียงผู้ชำยคนหนึ่งตะโกนแหวกผ่ำนเสียง  ค�ำมั่นสัญญำที่พระองค์ทรงพระรำชทำนไว้ และตลอดระยะ
            มหำภูมิพลอดุลยเดช พระมหำกษัตริย์รัชกำลที่ ๙ แห่ง อันอื้ออึงของฝูงชนขึ้นมำกระทบพระกรรณว่ำ “ในหลวง  เวลำ ๗๐ ปีแห่งกำรครองรำชย์ พระองค์ได้ทรงปฏิบัติ
            รำชวงศ์จักรี เสด็จสวรรคตเมื่อเวลำ ๑๕ นำฬิกำ ๕๒ นำที อย่ำทิ้งประชำชนนะ” ขณะนั้นพระองค์ทรงอยำกตอบกลับ ตำมหลักทศพิธรำชธรรมและปกเกล้ำคุ้มกระหม่อมคนไทย
            ของวันพฤหัสบดีที่  ๑๓  ตุลำคม  พุทธศักรำช  ๒๕๕๙   ไปว่ำ  “ถ้ำประชำชนไม่ทิ้งข้ำพเจ้ำแล้ว  ข้ำพเจ้ำจะทิ้ง อย่ำงที่พระองค์ตรัสไว้ทุกประกำร
            ด้วยพระอำกำรประชวร ทิ้งไว้เพียงควำมทรงจ�ำที่ปวงชน ประชำชนอย่ำงไรได้”  และนับแต่นั้นเสียงตะโกนของ
            ชำวไทยมีต่อพระมหำกรุณำธิคุณอันล้นพ้นอย่ำงหำที่สุด ชำยหนุ่มก็ได้เป็นแรงผลักดันให้ทรงพระวิริยะอุตสำหะ วันที่ ๒๒ ตุลำคม พุทธศักรำช ๒๔๙๙ พระบำทสมเด็จ
            มิได้ เพื่อเป็นกำรร�ำลึกถึงและร่วมไว้อำลัยถวำยแด่พระองค์ ศึกษำเล่ำเรียน เพื่อน�ำควำมรู้ที่ได้กลับมำพัฒนำควำมเป็นอยู่ พระปรมินทรมหำภูมิพลอดุลยเดชได้ทรงเข้ำบรรพชำ
            ท่ำน  AROUND  จึงขอใช้โอกำสนี้  รวบรวมภำพใน  ของประชำชน  ก่อนจะทรงมีโอกำสได้พบกับชำยผู้นั้น  อุปสมบทท่ำมกลำงสังฆสมำคม ซึ่งมีสมเด็จพระวชิรญำณวงศ์
            ควำมทรงจ�ำของพสกนิกรชำวไทยที่มีต่อพระเจ้ำอยู่หัว  อีกครั้งเมื่อ ๒๐ ปีให้หลัง  สมเด็จพระสังฆรำชเป็นประธำน ณ วัดพระศรีรัตนศำสดำรำม
            ในพระบรมโกศของพวกเรำ พร้อมเรื่องเล่ำที่ได้อ่ำนทีไรก็                  ทรงได้รับพระสมณฉำยำจำกพระรำชอุปัชฌำจำรย์ว่ำ
            ประทับใจและโหยหำอยู่มิรู้คลำย      วันที่ ๕ พฤษภำคม พุทธศักรำช ๒๔๙๓ ย่ำงเข้ำวันที่สอง “ภูมิพโลภิกขุ” โดยมีสมเด็จพระรำชชนนีเป็นผู้ทรงจรด
                                               ของพระรำชพิธีพระบรมรำชำภิเษกในพระบำทสมเด็จ  พระแสงกรรไกรบิดเปลื้องพระเกศำและถวำยผ้ำไตร ตลอด
            หลังพระบำทสมเด็จพระปรเมนทรมหำอำนันทมหิดล  พระปรมินทรมหำภูมิพลอดุลยเดช หลังจำกที่พระองค์ ๑๕ วันใต้ร่มเงำแห่งพระพุทธศำสนำ พระองค์ทรงศึกษำ
            รัชกำลที่  ๘  เสด็จสวรรคต  สมเด็จพระเจ้ำน้องยำเธอ   เสด็จฯ ประทับ ณ พระที่นั่งภัทรบิฐ ภำยใต้พระนพปฎล พระธรรมและทรงน�ำไปปฏิบัติอย่ำงจริงจัง  ตำมค�ำให้
            เจ้ำฟ้ำภูมิพลอดุลยเดช (บรรดำศักดิ์ในขณะนั้น) ก็ทรง  มหำเศวตฉัตรตำมธรรมเนียมปฏิบัติแล้วนั้น  ก็ได้มี  สัมภำษณ์ของสมเด็จพระญำณสังวรฯ ผู้ได้รับมอบหมำย
            ขึ้นเถลิงถวัลยรำชสมบัติต่อจำกพระบรมเชษฐำ หำกแต่ กำรจำรึกพระปรมำภิไธย “พระบำทสมเด็จพระปรมินทร  ให้เป็นพระอภิบำล (พระพี่เลี้ยง) ของพระองค์ท่ำนที่ว่ำ
            ขณะนั้นยังทรงพระเยำว์และยังทรงมีพระรำชกิจด้ำน  มหำภูมิพลอดุลยเดช มหิตลำธิเบศรรำมำธิบดี จักรีนฤบดินทร  “…พระภิกษุพระบำทสมเด็จพระเจ้ำอยู่หัวจะได้ทรงผนวช
            กำรศึกษำ ท�ำให้พระองค์ต้องกลับไปศึกษำต่อยังประเทศ  สยำมินทรำธิรำช  บรมนำถบพิตร”  ก่อนทรงกล่ำว  ตำมรำชประเพณีอย่ำงเดียวเท่ำนั้นหำมิได้ แต่ทรงผนวช
            สวิตเซอร์แลนด์  จำกพระรำชนิพนธ์บันทึกประจ�ำวันที่   พระปฐมบรมรำชโองกำรอันสถิตอยู่กลำงใจพสกนิกร  ด้วยพระรำชศรัทธำที่ตั้งมั่นในพระพุทธศำสนำอย่ำงแท้จริง
            ๑๙ สิงหำคม พุทธศักรำช ๒๔๘๙ ระบุว่ำขณะที่ทรงนั่ง  ชำวไทยตลอดรัชสมัยของพระองค์ว่ำ “เรำจะครองแผ่นดิน มิได้ทรงเป็นบุคคลจ�ำพวกที่เรียกว่ำ 'หัวใหม่' ไม่เห็นศำสนำ
   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10