Page 7 - AROUND issue 80 : Sep-2016
P. 7

สถำบันดนตรีและศิลปะแห่งกรุงเวียนนำทูลเกล้ำทูล พระรำชด�ำรัสตอบนักข่ำวต่ำงประเทศที่เคยทูลถำม ต่อว่ำท�ำไมพระองค์จึงวำงพระทัยกับพยำบำลนัก พระองค์
           กระหม่อมถวำยประกำศนียบัตรเกียรติคุณขั้นสูง ให้ทรง พระองค์ว่ำเหตุใดจึงไม่ทรงแย้มพระสรวลนักว่ำ...“She’s  จึงทรงมีพระรำชด�ำรัสตอบอีกว่ำ “ก็เพรำะพยำบำลเป็น
           ด�ำรงต�ำแหน่งสมำชิกกิตติมศักดิ์ และทรงมีพระรำชด�ำรัส my smile” สมเด็จพระนำงเจ้ำฯคือรอยยิ้มของพระองค์ คนเลี้ยงเรำมำ” ไม่ว่ำจะอย่ำงไร พระองค์ก็ทรงส�ำนึกใน
           ตอบที่สะท้อนถึงควำมหลงใหลและเปิดกว้ำงในสุนทรียะ  นั่นเอง              พระกรุณำธิคุณของพระรำชชนนี และทรงตอบแทนท่ำน
           ทำงดนตรีของพระองค์ว่ำ “ดนตรีเป็นส่วนหนึ่งของข้ำพเจ้ำ                  อย่ำงเต็มพระรำชหฤทัยที่สุดเท่ำที่ลูกคนหนึ่งจะพึงกตัญญู
           จะเป็นแจ๊สหรือไม่แจ๊สก็ตำม ดนตรีล้วนอยู่ในตัวคนทุกคน  และสิ่งที่พระบำทสมเด็จพระปรมินทรมหำภูมิพลอดุลยเดช และจงรักภักดีต่อมำรดำของตนได้
           เป็นส่วนที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตคนเรำ ส�ำหรับข้ำพเจ้ำ ดนตรีคือ ทรงเป็นแบบอย่ำงที่ดีให้กับพสกนิกรชำวไทยมำโดยตลอด
           สิ่งประณีตงดงำม และทุกคนควรนิยมในคุณค่ำของดนตรี คือ  พระรำชกรณียกิจในฐำนะลูกที่ดี  ในครั้งที่สมเด็จ  ยังมีภำพอีกหลำยร้อยภำพ ควำมทรงจ�ำอีกนับหมื่นพัน
           ทุกประเภท”                         พระศรีนครินทรำบรมรำชชนนี  หรือสมเด็จย่ำยัง  ที่เรำยังไม่ได้ยกมำกล่ำวถึง ควำมทรงจ�ำของพวกเรำเกี่ยวกับ
                                              ทรงพระชนม์อยู่นั้น  พระองค์ทรงเอำพระทัยใส่ใน  พระองค์ท่ำนอำจแตกต่ำงกันออกไป แต่คงไม่มีใครปฏิเสธ
           นอกจำกพระรำชกรณียกิจของพระองค์อันเป็นที่ประจักษ์ พระพลำนำมัยและควำมสะดวกสบำยของพระรำชชนนีอยู่เสมอ  ได้ว่ำพระบำทสมเด็จพระปรมินทรมหำภูมิพลอดุลยเดชเป็น
           ของปวงชนชำวไทยแล้ว  พระองค์ยังทรงเป็นต้นแบบ  แม้จะทรงงำนหนักเพียงไร  แต่ก็ยังทรงมำร่วมเสวย  ทั้งพระมหำกษัตริย์และมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของโลก
           ของหัวหน้ำครอบครัวที่ดี  ดังจะเห็นได้จำกควำมรักที่ พระกระยำหำรและดูแลพระรำชชนนีได้อย่ำงไม่ขำดตกบกพร่อง  ทั้งยังเป็นต้นแบบในกำรด�ำเนินชีวิตของพสกนิกรชำวไทย
           พระองค์มีต่อสมเด็จพระนำงเจ้ำสิริกิติ์ พระบรมรำชินีนำถ  พระรำชชนนีจะเสด็จไปที่ไหน  ท่ำนก็จะทรงอำสำเป็น  ทุกหมู่เหล่ำ ที่แม้พระวรกำยจะต้องดับไปตำมสังสำรวัฏ
           คู่พระบำรมีผู้เสด็จตำมพระองค์ไปเยี่ยมพสกนิกรชำวไทย ผู้ประคองพระมำรดำด้วยพระองค์เอง ตำมพระรำชด�ำรัส หำกแต่คุณูปกำรที่พระองค์ได้ทรงรังสรรค์ไว้ให้ปวงชน
           ในทุกหนแห่ง ซึ่งสมเด็จพระนำงเจ้ำฯเคยเปรียบพระองค์ว่ำ  แก่เหล่ำทหำรอำรักขำที่ว่ำ “ไม่ต้อง คนนี้เป็นแม่ของเรำ   ชำวไทยและโลกใบนี้ครั้งยังทรงมีพระชนม์อยู่ จะยังคง
           “พระเจ้ำอยู่หัวเป็นน�้ำ ฉันจะเป็นป่ำ ป่ำที่ถวำยควำมจงรัก เรำประคองเอง” ครั้งหนึ่งนำยแพทย์ได้ทูลถำมพระองค์ว่ำ โชติช่วงอยู่ในจิตใจพวกเรำทุกคนสืบต่อจนชั่วลูกชั่วหลำน
           ภักดีต่อน�้ำ...พระเจ้ำอยู่หัวสร้ำงอ่ำงเก็บน�้ำ ฉันจะสร้ำงป่ำ”  เหตุใดจึงทรงยอมให้พยำบำลเป็นผู้จัดพระโอสถเม็ดและ ตรำบนิจนิรันดร์
           ควำมเมตตำอำรีของสมเด็จพระนำงเจ้ำฯ มิเพียงแผ่ไพศำล พระโอสถฉีดให้พระองค์ ทั้งที่มีหมอฝีมือดีมำกมำยรอถวำย
           ถึงพสกปกเกล้ำทั่วประเทศ หำกยังเป็นเหตุผลหนึ่งที่ท�ำให้ กำรรับใช้พระองค์อยู่ ทรงมีพระรำชด�ำรัสตอบไปว่ำ “เพรำะ
           พระบำทสมเด็จพระปรมินทรมหำภูมิพลอดุลยเดชทรงมี มันเป็นหน้ำที่ของพยำบำล” นำยแพทย์ท่ำนนั้นทูลถำม
   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12